Bir Garip Savunma Sanatı

bir adam çiviyle ayasını yontuyor

üstelik ortada geçerli hiçbir kutsal ruh da yokken

daha evvel de

ayaklarına bağlanmış taşlarla 

salonun orta yerinde durmuştu öylece

bazen suyun üstünde de nefes alınamaz' 

diye not düşülmüştü ajandalarda

elbet herhangi bir cumartesi gününe ağustosun 

güvercinlere bakmaktan başının döndüğü bir ikindi

toprağa mektup çizmişti adam

evet bazen toprağa mektup çizilir-de-

güvercinler onu taşıyamaz

yer yarılmaz,

kalkılır gidilir

belki uyunur

-siz de bilirsiniz.

hayır ağlamıyorum

onlar benim süt dişlerim

meyhanenin naylon masa örtüsünde ay düşledi adam

akşam olmak üzereydi

üstelik meyhanenin bir çatısı vardı

kalkıp gidilemezdi işte

siz de iyi bilirsiniz ki

kalkıp gidilemez genelde

yer çekiminden ilgisiz nedenlerle

-tam da o saatlerde

kimliği belirsiz kişilerce-

'sıkıldıysan televizyonu açayım'

diye yazılıyordu lisenin duvarına

lunaparkta bir lira karşılığı yumruklanan makinelerin karşısında

öfke biriktiriyordu adam

dokunsan ağlayacaktı ama

daha neşet ertaş'ın sağ olduğu günlerdi

bilirsiniz işte

insanı ayakta tutan şeyler vardır

onlar gider 

siz duyma yetinizi kaybedersiniz

bir adam çiviyle şakaklarını yontuyor

siz de biliyorsunuz.

Çağdaş Ünbal

Selvileme

'senin dal boyunda yara beslenir,
bilirim de..'

taşradır bu
hangi köşeyi dönsem ayrı keder
'parklarda banklar' da ne güzel tamlama!
kışlar soğuk ve yağışlı
şu patiklerimi yamasana

üstelik ritmi kaçırmış saz gibiyim biraz
birkaç telim de noksan
ve sen
ayın ondördü gibi vuruyorsun seyrime
gitme öyle, ben de şaşkınım
beni biraz uyutsana

yönetmelikler jilet olmuştur gül sakallarıma
direncim artmış, öfkem sararmıştır
tamda adam olacak çağımmış gibi
yıkılma ardıma
sana zahmet tabureye vursana.



Çağdaş Ünbal

Geçenlere..

kim geçmiş maviliğinden gökyüzünün
suyun serininden
yükseğinden dağın

kim bir avuç zulmü sığdırıp bileklerine
bırakıp gitmiş kuşları

ki kuşlar
kutsal kitabıdır gökyüzünün

belli efendim besbelli
bu illegal bir varoluş destanı.




Çağdaş Ünbal

Karanfil Ağıdı

                      "acı insana her şeyi söylediyor."
                                                muharrem ertaş


ve anılar
hep bu uzun kış gecelerinde
insana geçmişinden gün biçtiriyor kendine

soğuk salonlarda bir karanfil
kırılıveriyor
tam da sevgiliye uzatılacak yerinden
akıl alır şey değil
bir karanfil kırılıveriyor
tam da sevgiliye..

çatılar poşetinden henüz çıkarılmış
sabırsız bir jileti andırıyor
dizlerimden aşağısı protez
beni bırakın siz kaçın-
diyemiyorum
-lütfen birlikte ölelim.

diş fırçalamayı
müfredata kim koymuşsa bırakın o uyusun
siz kalın
daha çok izmarit
daha çok küfür
bir yarayı anlamlandırabilir

sonra,
belki yıldızlar
gecenin dikiş izleridir
ve bizler
kuruyamayan kan damlaları yeryüzünün
LÜTFEN güneşe çıkmayın.




Çağdaş Ünbal

Bir Günün Otopsisi

irin içinde kalmış gecelerden
çok yoksunluktan
kavruk anılardan biraz da
de ki varamadın sabaha

sise sığınmış sokaklardan
sandalyeleri ters çay bahçelerinden
ağsız, oltasız deniz kenarından
yollandın da kendine
kuşlar geldi aklına, gökyüzü,
istasyon, mandalina bahçesi, bahar,
pazar kalabalığı,
savruk bir kadın ve gölün sakinliği
de ki saplandı şakağına ağrı
dönmüş bulundun eve

kapıda karşıladı seni
irin sinmiş bir ev
çok yoksunluk
kavruk anılar biraz da
zor attın kendini balkona
yüzünde bir rüzgâr oynaşıyor kirpiklerinde
uçamayacağını biliyorsun da
kollarında bir hafiflik
soğuyor bedenin.




Çağdaş Ünbal

Güzelleme 17

ben seni sevmenin müdavimi
sigara jelatinine adını desenleyen
eski dilde sevda düşkünü

bak Leyla bu soluduğun çöl
kent desen cehennem
ben Mecnun'un yalın ayağı

sana bahara belenmiş şiirler yazacağım Leyla,
hiçbir aktarda bulunmayan çiçek kokularından'
-diye başlayan şiirler
basbayağı bir dua.






Çağdaş Ünbal

Sen Bendir Tutarken Dişlerimin Terlediğidir.

kalbimdeki yolların şekilsizliğine inanıyorsun da
tenimdeki lastik yanıklarına mı..

diyelim saat 16da çıkıldı yola
ve üstelik kar kış olsun Tunceli'den bu yana

serin ve leş gibi ağızlarla sigaraya dadandığımız molalarda
yürek horozunu çekmiş
parıldıyor olsun gecenin burcunda
varılmaz değil de
ovada dara düşmüş dağlıya benzer birazda
adımı yüksekten,
kayadan kayaya seker gibi
kendini belli ediveren bir bakışta

en çok bizim bavullarımız illegaldir
yüzümüzde kış yanığı bizi parmakla göstertir
inat etmiştir bir kez
ve diyelim bizim hünerli gözlerimiz çakmak çakmak
dişlerimiz bilelenmemiş
yunan sınırından ötede tanrıların düşüğü
bir garip muamma; sevdadır taşıdığımız

şehre gökten düşmüşüzdür
tan terminalde ağarır.




Çağdaş Ünbal


https://www.youtube.com/watch?v=2Z1fEjQp5Uc