yarandan öperdim soğuk gecelerde
dinerdi sızıların, uyurdun.
konuşurduk dil boyu
seni bir başka severdim
hafiflerdi göğsümün sancısı
atlar inerdi yükseklerden
özgür atlar
saklamazdık rüyalarımızı
rüyalarımıza içerdik tüm kederleri
sen kırık kalple yaşanmaz derdin
şimdi anladım
kırık kalp yaşatmazmış.
sen rüzgara sırtını verdin, anladım
yoksa kim kaçabilirdi kimden
anılardan
rüyalar boyu dokunuşlardan
şimdi burada olsan
sana bakıp ağlasam
çiçekleri sulasan gözyaşlarımla
sen burada olsan
solsa tüm çiçekler
o atlar ölseler.
şimdi burada olsan
kırık kalple de yaşanır desen
sen söylesen
böyle söylesen
inansam diğer bütün söylediklerin gibi
perdeleri aralasam
gözlerinin kıyısında yolculuğa çıksam
titrese kahrından kirpiklerin
devrilseler, kapasalar yolları
mahsur kalsam sende
rivayet odur ki ile biten hikayelerde
kırık ve kalp kelimeleri hiç geçmese
anı dediğimiz şey kırmasa insanı
mutlulukta gözüm yok
acımasa artık
dinse
Çağdaş Ünbal
18 Mayıs 2013 Cumartesi
16 Mayıs 2013 Perşembe
Yoğun Bakım İle Morg Arası Duvar Yazıları
uzun yalnızlıklar gömlek cebimizde
en çok kaldırımlar bilir bunu
bir de ellerimle beslediğim güvercinler.
insan koynunda yılan besliyorsa kendinden utanmalıdır
arsız muhabbetleri dara çekmeli
artık aynalara bakmamalıdır.
bir kova su yetseydi zihni temizlemeye
ne bankta sarhoşlardı insan
ne acısını çekerdi sırtındaki paslı hançerin.
gidip döndüğümüz yolları sahiplenmeyi severiz
yol bizimdir, yola ne verdin sorusu saçmadır
yolun bizden aldıklarını hesaba katınca.
bir de çiçekler var tabi
akşam üstleri pasajda solmaya direnen
satıcısının duası dondurulmuş çiçekler.
yine de insanoğlu bir mutluluğun peşinde
kimse açıp okumuyor göğsünün altında yatanı
ne garip, kimse bakmıyor aynalar ardındaki görüntüsüne.
bir düşünce kalıyor uzanınca yatağa
bir yerlerde açlığı ezberinde tutuyor çocuklar
dönüyor dünya ben istemediğim halde.
ülkemde yaşam hakkı ihtimaller el verdiğince
yani bir kiraz ağacından düşüp ölmek
yahut bir bombaya hedef olmak, -mayının sırası değil-
aşk dediğin şey kişiselleştirme
acısı, sancısı, tası, tarağı
eşit mesafelerde duramama belki de.
her şeye rağmen şeker dağıtmak çocuklara
cinnete vurulan morfin
gözlerinde bayramın tanımını gördükçe.
güzel şeyler de olmuyor değil
mesele arayan göz olmakta
gözün olmaması ise reklamlarda saklı -örneğin filli boya-
elimizi kalbimize götürmek için artık çok geç
vicdan satılan reyonlar için erken
gökyüzünü seyretmenin vakti olmaz.
duymuşsunuzdur ve belki görmüşsünüzdür; ölüm var
hissetmiş olamazsınız zira şu an bunu okuyorsunuz
ölüm denilen şey pencerenizden sizi izliyor olabilir.
işte tüm bunları düşündüm az evvel
elimi yüzümü yıkayıp televizyonun başına geçtim
ne de olsa bir kova suyun temizleyemediğini o temizliyor.
Çağdaş Ünbal
en çok kaldırımlar bilir bunu
bir de ellerimle beslediğim güvercinler.
insan koynunda yılan besliyorsa kendinden utanmalıdır
arsız muhabbetleri dara çekmeli
artık aynalara bakmamalıdır.
bir kova su yetseydi zihni temizlemeye
ne bankta sarhoşlardı insan
ne acısını çekerdi sırtındaki paslı hançerin.
gidip döndüğümüz yolları sahiplenmeyi severiz
yol bizimdir, yola ne verdin sorusu saçmadır
yolun bizden aldıklarını hesaba katınca.
bir de çiçekler var tabi
akşam üstleri pasajda solmaya direnen
satıcısının duası dondurulmuş çiçekler.
yine de insanoğlu bir mutluluğun peşinde
kimse açıp okumuyor göğsünün altında yatanı
ne garip, kimse bakmıyor aynalar ardındaki görüntüsüne.
bir düşünce kalıyor uzanınca yatağa
bir yerlerde açlığı ezberinde tutuyor çocuklar
dönüyor dünya ben istemediğim halde.
ülkemde yaşam hakkı ihtimaller el verdiğince
yani bir kiraz ağacından düşüp ölmek
yahut bir bombaya hedef olmak, -mayının sırası değil-
aşk dediğin şey kişiselleştirme
acısı, sancısı, tası, tarağı
eşit mesafelerde duramama belki de.
her şeye rağmen şeker dağıtmak çocuklara
cinnete vurulan morfin
gözlerinde bayramın tanımını gördükçe.
güzel şeyler de olmuyor değil
mesele arayan göz olmakta
gözün olmaması ise reklamlarda saklı -örneğin filli boya-
elimizi kalbimize götürmek için artık çok geç
vicdan satılan reyonlar için erken
gökyüzünü seyretmenin vakti olmaz.
duymuşsunuzdur ve belki görmüşsünüzdür; ölüm var
hissetmiş olamazsınız zira şu an bunu okuyorsunuz
ölüm denilen şey pencerenizden sizi izliyor olabilir.
işte tüm bunları düşündüm az evvel
elimi yüzümü yıkayıp televizyonun başına geçtim
ne de olsa bir kova suyun temizleyemediğini o temizliyor.
Çağdaş Ünbal
15 Mayıs 2013 Çarşamba
Mayıs, Kuşlar ve Ölüler Üzerine
iğde kokar buralarda mayıs
insan aşık oluşuna yanar
kaldırım boyu kadınlar
geçersin aralarından
incecik bir fidandır bedenin, usuldan kanar.
akşam üstleri kartona çıkar bizim çocuklar
üç beş kuruş ne topladıysa şaraba katarlar
bak bahar gelmiş
iğde altında arsız sevişenler
biri birasına kül atar
zaten her iyinin içinde bir bokluk var
mayıs bile huysuz, yağmura kesiyor
sahi yağmur yağınca kuşlar..
ihtimalleri toprağa çizeriz hıdırellezde
bakma karnede resmimizin kötü oluşuna
insan istediği şeyi öyle çizer ki toprağa
kıvırcık olur saçlarımız
şimdi şuraya küçük bir ev yapalım.
mayıs geçer
iğdeler kurur
belediye hayal düşmanı
beton döker her umudun üstüne
hıdırellezde yapraklara gagalarıyla çizdikleri ev
saçaklardır kuşların
yağmur yağdığında
yağmur yağdığında aslında baharda
yaza soyunuyor toprak
aklanıyor, unutuyor tüm üstüne çizilenleri
altına aldıklarını hiç geri vermiyor oysa
sahi yağmur yağınca ölüler..
Çağdaş Ünbal
insan aşık oluşuna yanar
kaldırım boyu kadınlar
geçersin aralarından
incecik bir fidandır bedenin, usuldan kanar.
akşam üstleri kartona çıkar bizim çocuklar
üç beş kuruş ne topladıysa şaraba katarlar
bak bahar gelmiş
iğde altında arsız sevişenler
biri birasına kül atar
zaten her iyinin içinde bir bokluk var
mayıs bile huysuz, yağmura kesiyor
sahi yağmur yağınca kuşlar..
ihtimalleri toprağa çizeriz hıdırellezde
bakma karnede resmimizin kötü oluşuna
insan istediği şeyi öyle çizer ki toprağa
kıvırcık olur saçlarımız
şimdi şuraya küçük bir ev yapalım.
mayıs geçer
iğdeler kurur
belediye hayal düşmanı
beton döker her umudun üstüne
hıdırellezde yapraklara gagalarıyla çizdikleri ev
saçaklardır kuşların
yağmur yağdığında
yağmur yağdığında aslında baharda
yaza soyunuyor toprak
aklanıyor, unutuyor tüm üstüne çizilenleri
altına aldıklarını hiç geri vermiyor oysa
sahi yağmur yağınca ölüler..
Çağdaş Ünbal
13 Mayıs 2013 Pazartesi
İhtimaller Aşklara Yeşilçam Katar.
şimdi çıksam karşına
yine güler misin bana?
ihtimaller aşklara yeşilçam katar.
sen güldüğün zaman
aklımdan çıkıveriyor hayat gayesi de dahil tüm düşünceler
sanki birileri beni havalandırmaya çıkarıyor
şansıma o gün de gökyüzü pırıl pırıl
elimi uzatsam bulutlar rüzgarından etkilenecekler
işte sen güldüğün zaman
ben böyle güzel şeyler kuruyorum istemeden
istemeden diyorum çünkü sen güldüğün zaman
nasıl nefes alınacağını anlatan bir kullanım kılavuzu arıyorum ceplerimde
sen güldüğün zaman
tanrı bana gülüyormuş gibi hissediyorum
elinde bir çizelge
ettiğim tüm dualara bir tik atacakmış gibi sanki
ve bilirsin ki
ihtimaller aşklara yeşilçam katar.
Çağdaş Ünbal
yine güler misin bana?
ihtimaller aşklara yeşilçam katar.
sen güldüğün zaman
aklımdan çıkıveriyor hayat gayesi de dahil tüm düşünceler
sanki birileri beni havalandırmaya çıkarıyor
şansıma o gün de gökyüzü pırıl pırıl
elimi uzatsam bulutlar rüzgarından etkilenecekler
işte sen güldüğün zaman
ben böyle güzel şeyler kuruyorum istemeden
istemeden diyorum çünkü sen güldüğün zaman
nasıl nefes alınacağını anlatan bir kullanım kılavuzu arıyorum ceplerimde
sen güldüğün zaman
tanrı bana gülüyormuş gibi hissediyorum
elinde bir çizelge
ettiğim tüm dualara bir tik atacakmış gibi sanki
ve bilirsin ki
ihtimaller aşklara yeşilçam katar.
Çağdaş Ünbal
11 Mayıs 2013 Cumartesi
Abilmuhsin Ağabey İle Konuşma
sakallarım batıyor avuç içlerime
böylelikle ellerimi uzak tutmayı öğreniyorum yüzümden
diyorum yağmur dursa da vazgeçsem küfürden
sorgulamak yetmiyor bazen acıları
şiirle beslemek gerek
bir eski zaman şairinden mısralarla
koynunda uyutman gerek.
be abilmuhsin ağabey
şimdi biz çıksak şu yokuştan
baksak o sokağa lambaları ardımıza alarak
sakallarımız desen bi karış
zulamızda ondörtlük bir şiir
vurur muyuz martıları
rakı acıya keser mi dilimizden
diyelim durdu yağmur
ve hadi güneş çıplak bir kız gibi dolandı boynumuza
asabilir miyiz usumuzda kaçak kat çıkan şairleri
uyuyabilir miyiz dünya hafiften dönmeden
şimdi sen uzak bir şehirde şiir doğurursun
ben burada arızalı dertleri deftere geçerim
bozkırda doğan ne anlasın martıdan, vururum elbet
sonra da gider sakallarımı keserim
böylelikle ellerim yüzümden kaçamaz
çünkü utanırım, yüzümü kapatmam gerek
onlar ki eski zaman şairine göre
"denizin sokak çocuklarıdır"
ki biz bir ölümden utanacak denli güzel gülüyoruz.
Çağdaş Ünbal
böylelikle ellerimi uzak tutmayı öğreniyorum yüzümden
diyorum yağmur dursa da vazgeçsem küfürden
sorgulamak yetmiyor bazen acıları
şiirle beslemek gerek
bir eski zaman şairinden mısralarla
koynunda uyutman gerek.
be abilmuhsin ağabey
şimdi biz çıksak şu yokuştan
baksak o sokağa lambaları ardımıza alarak
sakallarımız desen bi karış
zulamızda ondörtlük bir şiir
vurur muyuz martıları
rakı acıya keser mi dilimizden
diyelim durdu yağmur
ve hadi güneş çıplak bir kız gibi dolandı boynumuza
asabilir miyiz usumuzda kaçak kat çıkan şairleri
uyuyabilir miyiz dünya hafiften dönmeden
şimdi sen uzak bir şehirde şiir doğurursun
ben burada arızalı dertleri deftere geçerim
bozkırda doğan ne anlasın martıdan, vururum elbet
sonra da gider sakallarımı keserim
böylelikle ellerim yüzümden kaçamaz
çünkü utanırım, yüzümü kapatmam gerek
onlar ki eski zaman şairine göre
"denizin sokak çocuklarıdır"
ki biz bir ölümden utanacak denli güzel gülüyoruz.
Çağdaş Ünbal
Kırmızı Kederli Kadınlara
kederinden kuduruyor kaldırımlar
o türküler çarptıkça kıyılarına
bir kadın bekliyor
kırmızı paltosu sanki imzası
birleştirmiş ellerini
otogar mı desem hal önü mü
bir bulvar belki incecik
kadın kaldırmış başını
türkü söylüyor.
herkes gidiyor
o da gitmeli muhakkak
dudaklarını ısırıyor, ağlamıyor
inat ediyor
o kış akşamından hesap sorar gibi
türküye eşlik ediyor.
karıştırıyor çantasını
bulmak istiyor bir eski eşyasını
durmuş bulvarın ortasında
birleştirmiş ellerini
alayına küfreder gibi
türkü söylüyor
kırmızı kederli kadın.
sallanıyor bir ince dal gibi
bedeninde çiçeklere yer açar gibi
kiraz mı demeli erik mi bilmem
bir portakal belki kokusu burnunda
tutunur gibi yaşama
türküye eşlik ediyor
kederi saklı kadın.
türkü bitecek
yollanacak hayatına buharı ağzında
bahara dayanmışken sokaklar
incecikten titreyecek şair bozuntusu
altüst olacak tüm dengesi
bir iki kelam edip
9 Mayıs 2013 Perşembe
Ah Burçak Ünlü
ah muhsin'e
gün gelir Burçak da sevmediğine yanar
kanser dediğin
mezarlıkta biten başıboş çiçekler
sol adımla mı geldik ağabey biz dünyaya diye sorasım var
nerede karşılaşsak bilemedim
gel otur bir çay ısmarlayayım diyemedim
gazetelerden filan işte bazen de ödüllerden
kimse o şeyh söyle
şirke yataklık eden bedenimde dualara yer çok
sen de düşünme artık
burçak da sevmiştir seni
fakat basmamıştır yayınevleri
bak herkes kanıyor yarasına aynadan bakarak
rüzgar ekip fırtına biçiyor herkes
yalnız biz mi üşüyoruz diye düşünmek kanserine biber sürer
sen çaya şiir ban
yoksa kanser illetinin ekmeğine yağ sürecek zaman
şair olmadan öleceğiz
yanımıza aldıracağımız kurumuş birkaç çiçek.
Çağdaş Ünbal
gün gelir Burçak da sevmediğine yanar
kanser dediğin
mezarlıkta biten başıboş çiçekler
sol adımla mı geldik ağabey biz dünyaya diye sorasım var
nerede karşılaşsak bilemedim
gel otur bir çay ısmarlayayım diyemedim
gazetelerden filan işte bazen de ödüllerden
kimse o şeyh söyle
şirke yataklık eden bedenimde dualara yer çok
sen de düşünme artık
burçak da sevmiştir seni
fakat basmamıştır yayınevleri
bak herkes kanıyor yarasına aynadan bakarak
rüzgar ekip fırtına biçiyor herkes
yalnız biz mi üşüyoruz diye düşünmek kanserine biber sürer
sen çaya şiir ban
yoksa kanser illetinin ekmeğine yağ sürecek zaman
şair olmadan öleceğiz
yanımıza aldıracağımız kurumuş birkaç çiçek.
Çağdaş Ünbal
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
